STRATEGIA I MISJA

Średniookresowa strategia Wydziału Stosowanych Nauk Społecznych i Resocjalizacji UW na lata 2016-2018

  • WPROWADZENIE
  • Wydział Stosowanych Nauk Społecznych i Resocjalizacji (WSNSiR) tworzą dwie jednostki: Instytut Profilaktyki Społecznej i Resocjalizacji (IPSiR) i Instytut Stosowanych Nauk Społecznych (ISNS). Wydział powstał w 1990 r w wyniku wyodrębnienia się Instytutu Stosowanych Nauk Społecznych z działającego od 1972 r. Instytutu Profilaktyki Społecznej Resocjalizacji, będącego unikatową w skali Europy Środkowo-Wschodniej, interdyscyplinarną placówką, której celem było prowadzenia badań i kształcenie w obszarze, który dziś określa się naukami o polityce publicznej. W latach 70. i 80. w IPSiR rozwijane były prace dotyczące m in. podstaw naukowej polityki prawa, polityki społecznej, polityki kryminalnej, podstawy socjotechniki, metodologii badań ekspertalnych, podstaw polityki penitencjarnej, profilaktyki społecznej i resocjalizacji jako polityki przeciwdziałania przestępczości i niedostosowaniu społecznemu. Ten dorobek naukowy i profil badawczy został rozszerzony po 1990 r. w ISNS o socjologiczne zagadnienia aplikacji nauk społecznych, polityki społecznej, badania nad młodzieżą i rodziną, historią idei społecznych i politycznych, socjologii i antropologii moralności, prawa, obyczaju itd.
    Wydział Stosowanych Nauk Społecznych i Resocjalizacji Uniwersytetu Warszawskiego skupia przedstawicieli różnych dyscyplin z obszaru nauk społecznych, zwłaszcza socjologów, prawników, kryminologów, historyków idei i doktryn politycznych oraz polityczno-prawnych, pedagogów, psychologów, polityków społecznych, politologów, antropologów społecznych, specjalistów w zakresie polityki społecznej, planowania społecznego, ekonomii społecznej, kapitału społecznego, profilaktyki społecznej i resocjalizacji, pracy socjalnej, terapii uzależnień, mediacji i negocjacji, metodyki zarządzania i administracji, animacji kultury, polityki naukowej, polityki prawa, polityki karnej, polityki kryminalnej i penitencjarnej, socjologii polityki przestrzennej, socjologii zarządzania metropoliami i wielkimi miastami i wielu in., oferując studentom nowoczesne programy studiów w obszarze nauk społecznych, nakierowane na powiązanie wiedzy teoretycznej i wyników badań empirycznych z ich zastosowaniami praktycznymi, m. in. w rozmaitych politykach publicznych w kraju i za granicą (UE, ONZ, organizacje międzynarodowe).

  • WIZJA
  • WSNSiR UW jest:
    • renomowanym ośrodkiem naukowym, w którym gromadzona i tworzona jest interdyscyplinarna wiedza o problemach społecznych i sposobach ich rozwiązywania stanowiąca podstawę formułowania socjotechnicznych zaleceń i dyrektyw oraz przygotowywania ekspertyz z myślą o działaniach zarówno rządowych i samorządowych władz publicznych, jak i działaniach podejmowanych przez organizacje społeczeństwa obywatelskiego; prowadzone są w nim badania o charakterze podstawowym i stosowanym w celu budowy nowych wzorów działania zbiorowego;

    • atrakcyjnym dla studentów ośrodkiem dydaktycznym przygotowującym kompetentnych i wrażliwych społecznie badaczy problemów społecznych i ekspertów w zakresie polityk publicznych oraz twórczych, zaangażowanych praktyków działających na różnych szczeblach organizacji życia zbiorowego oraz w różnych jego sektorach;

    • zbiorowością studentów, uczonych oraz pracowników funkcjonalnych komórek organizacyjnych Wydziału, których łączy wzajemny szacunek, społeczna wrażliwość, przywiązanie do tradycji uniwersyteckich i wartości demokratycznych oraz do etosu obywatelskiego zaangażowania na rzecz dobra publicznego.

  • MISJA
  • WSNSiR harmonijnie łączy właściwe naukom stosowanym badania o charakterze interdyscyplinarnym i transdyscyplinarnym diagnozujące stan społeczeństwa polskiego i instytucji publicznych, z prowadzeniem badań podstawowych i dydaktyką na najwyższym poziomie. W szczególności są to badania poświęcone problemom społecznym, kwestiom funkcjonowania społeczeństwa obywatelskiego oraz odnoszącym się do nich wzorów działań publicznych i infrastruktury normatywnej i instytucjonalnej.

    • WSNSiR zapewnia szeroką, atrakcyjną i różnorodną ofertę studiowania – kształci studentów na kilku specjalistycznych kierunkach studiów, na poziomie licencjackim, magisterskim i doktorskim, w trybie stacjonarnym i niestacjonarnym oraz na studiach podyplomowych. Zajęcia audytoryjne i warsztatowe, zróżnicowane praktyki, w tym praktyki badawcze, zapewniają nieprzerwany kontakt z innowacyjnymi rozwiązaniami praktycznymi i osiągnięciami naukowymi w ujęciach interdyscyplinarnych. Studiowanie na Wydziale gwarantuje zdobycie wiedzy pozwalającej studentom i absolwentom kompetentnie uczestniczyć w życiu społecznym w rolach badaczy, profesjonalnych praktyków i aktywnych obywateli.
    • WSNSiR prowadzi badania naukowe wykorzystujące zarówno uznane jak i zdobywające uznanie osiągnięcia nauk społecznych, prawnych i humanistycznych. Stosując bogatą metodologię diagnostyczną i interpretacyjną środowisko naukowe Wydziału buduje właściwe naukom praktycznym teorie odnoszące się do warunków polskich, ale też uwzględniające konteksty międzynarodowe.
    • Studenci oraz kadra naukowo-badawcza WSNSiR aktywnie uczestniczą w życiu społecznym – ich głos liczy się we współczesnym dyskursie naukowym oraz w dyskursie publicznym. Rozwijane są wzajemnie korzystne relacje współpracy z krajowymi i zagranicznymi uniwersytetami i instytutami naukowo-badawczymi, instytucjami publicznymi, w tym organami władz publicznych (rządowych i samorządowych), organizacjami międzynarodowymi i organizacjami społeczeństwa obywatelskiego.
    Wydział pielęgnuje i rozwija umiejętności prowadzenia dialogu i współpracy ponad podziałami politycznymi i światopoglądowymi. Rozwija umiejętności współpracy, kształci postawy poszanowania różnorodności i tolerancji wobec odmiennych wartości.

  • DIAGNOZA STANU JEDNOSTKI
  • a/ Zasoby
    Na WSNSiR zatrudnionych jest (stan na początku 2016 r.) 131 osób: 103 osoby stanowią kadrę naukowo-badawczą i dydaktyczną, 27 osób – kadrę administracyjno- techniczną. Dla porównania, w roku 2010 kadra naukowo-dydaktyczna Wydziału liczyła 124 osoby, a w roku 2012 – 136 osób. Obecnie kadra ta składa się z 41 samodzielnych pracowników naukowych oraz 62 osób ze stopniem naukowym doktora, w zdecydowanej większości w zakresie nauk społecznych i humanistycznych. Szczególną cechą kadry naukowej Wydziału jest jej multidyscyplinarność – choć większość stanowią socjologowie, wyspecjalizowani w stosowanych naukach społecznych, w znaczący sposób współtworzą ją także prawnicy (penitencjaryści) i kryminolodzy, pedagodzy, psychologowie, , politycy społeczni, antropolodzy i filozofowie. Należy dodać, iż blisko połowa samodzielnych pracowników naukowych Wydziału, oprócz identyfikacji ze swoją podstawową dyscypliną naukową, zarazem deklaruje przynależność także do nowej dyscypliny: nauk o polityce publicznej.
    Odzwierciedleniem zróżnicowanej (multidyscyplinarnej) struktury kadry naukowo-badawczej Wydziału jest bogaty zakres zainteresowań naukowych jego pracowników. Dotyczą one szerokiego spektrum problemów polskiej transformacji (wpływ globalnych trendów na społeczno-ustrojowe przekształcenia polskiego społeczeństwa oraz różnych wymiarów kryzysu dotykającego instytucje i grupy społeczne), przemian świadomości społecznej, wartości, kultury, instytucji etc. na tle Europy i świata. Blisko związane z tym nurtem są prace dotyczące rozmaitych (starych i nowych) form dyskryminacji /deprywacji/ i marginalizacji społecznej doświadczanych przez różne kategorie społeczne oraz podejmowanych ze względu na te zjawiska zinstytucjonalizowanych działań (polityk publicznych) a także badania problematyki patologii społecznej, dysfunkcji i zagrożeń społecznych. Wyniki prowadzonych badań pracownicy naukowi Wydziału prezentują na bardzo licznych krajowych i zagranicznych konferencjach i seminariach, publikują w wydawanych w kraju i za granicą książkach monograficznych oraz czasopismach. Cztery takie czasopisma wydawane są przez Wydział: „NORMY, DEWIACJE I KONTROLA SPOŁECZNA”, „PROFILAKTYKA SPOŁECZNA I RESOCJALIZACJA”, „SOCIETAS/COMMUNITAS”, „PAPERS OF SOCIAL PEDAGOGY”.
    Prowadzone przez pracowników Wydziału badania i prace eksperckie wykorzystywane są także w ich pracy dydaktycznej. Obecnie na studiach I i II stopnia, w trybie stacjonarnym, wieczorowym i niestacjonarnym, w obu współtworzących WSNSiR Instytutach kształci się blisko 1300 studentów na czterech kierunkach studiów: socjologia stosowana i antropologia społeczna (ISNS, I i II stopień), profilaktyka społeczna i resocjalizacja (IPSiR, I i II stopień), praca socjalna (IPSiR, I stopień) i kryminologia (IPSiR, II stopień). W ciągu ostatnich lat liczba studentów spadała (w roku akademickim 2010/2011 było ich ok. 1700), głównie na studiach niestacjonarnych i wieczorowych, w mniejszym stopniu na studiach stacjonarnych (obecnie liczba studentów stacjonarnych wynosi 840, w roku akademickim 2010/2011 było ich ok. 920).
    Ponadto, na Wydziale prowadzone są studia III stopnia – działają dwa stacjonarne studia doktoranckie: /1/ Stacjonarne Studia Doktoranckie na Wydziale Stosowanych Nauk Społecznych i Resocjalizacji z siedzibą w Instytucie Stosowanych Nauk Społecznych oraz /2/ Międzywydziałowe Środowiskowe Studia Doktoranckie przy Wydziale Historycznym z siedzibą w Instytucie Stosowanych Nauk Społecznych. Na obu studiach doktoranckich kształci się obecnie ponad 80. doktorantów.
    Na Wydziale działają także studia podyplomowe: Podyplomowe Studium Penitencjarne, Studia Podyplomowe Kryminologiczne, Podyplomowe Studium Filozofii i Etyki, Podyplomowe Studium Edukacji Niezależnej, Podyplomowe Studium Gender Studies.
    Od 2015 WSNSiR posiada uprawnienia do nadawania stopnia doktora habilitowanego w dyscyplinie: socjologia (wcześniej uprawnienia te były przypisane do ISNS; rokrocznie w ISNS habilitowało się 3-6 osób, przy czym stopień doktora habilitowanego przyznawano także habilitantom z innych ośrodków akademickich.) W 2015 r. Rada WSNSiR nadała stopień doktora habilitowanego 4 osobom.

    Wydział posiada dwie dobrze zaopatrzone w literaturę specjalistyczną biblioteki: jedna działa przy IPSiR, druga przy ISNS.
    Warunki lokalowe Wydziału są trudne. Jedynie IPSiR zajmuje samodzielny budynek usytuowany na Czerniakowie. ISNS zajmuje pomieszczenia w budynku przy ul. Nowy Świat 67/69 wspólnie z Wydziałem Dziennikarstwa i Nauk Politycznych, Artes Liberales oraz Wydziałem Filozofii i Socjologii oraz w budynku przy ul. Żurawiej 4, wspólnie z Wydziałem Historycznym oraz Wydziałem Dziennikarstwa i Nauk Politycznych. W budynku na ul. Żurawiej mieści się też siedziba dziekanatu oraz administracji Wydziału.

    b/ Finanse
    Głównym źródłem finansowania WSNSiR jest dotacja podstawowa, zaś podstawowym kosztem – wynagrodzenia. Zauważalny jest malejący w ostatnich latach udział przychodów własnych (związany ze spadkiem liczby studentów niestacjonarnych i słuchaczy studiów podyplomowych). Bilans przychodów i wydatków nie był w ostatnich latach w pełni zrównoważony, jednak dzięki prowadzonym działaniom zmierzającym do obniżenia wydatków (racjonalizacja zatrudnienia, optymalizacja obsady i organizacji zajęć) sytuacja finansowa Wydziału jest obecnie relatywnie lepsza niż kilka lat temu i w 2015 zbilansowała się w sposób zrównoważony.

    c/ Otoczenie
    Środowisko zewnętrzne WSNSiR składa się z trzech grup instytucji i organizacji.
    Z jednej strony tworzą je instytucje państwowe, takie jak Państwowa Komisja Akredytacyjna i MNiSzW, które określając prawne, organizacyjne i finansowe reguły funkcjonowania podstawowych jednostek uczelni, , są równie ważne dla każdego z wydziałów uniwersyteckich. Z drugiej strony w środowisku tym działają podmioty istotne ze względu na szczególny profil naukowo-badawczy i dydaktyczny WSNSiRu – jego związek z praktyką społeczną. Dlatego też bardzo ważne są relacje współpracy jakie wiążą WSNSiR z organami władz publicznych, instytucjami publicznymi i organizacjami pozarządowymi działającymi w sferze rozwiązywania/regulowania problemów społecznych. Płaszczyzną do tego rodzaju współpracy są Rady Pracodawców powołane przy IPSiR i ISNS. Przede wszystkim jednak współpraca tego rodzaju prowadzona jest na poziomie aktywności indywidualnej pracowników Wydziału i przyjmuje formę prac badawczo-eksperckich oraz programów szkoleniowo-edukacyjnych, czasem przekształcających się w studia podyplomowe.
    Trzecią grupę organizacji i instytucji tworzących środowisko instytucjonalne Wydziału stanowią partnerzy zagraniczni. Współpraca z zagranicą prowadzona jest, po pierwsze, w formie indywidualnych kontaktów, badań i wyjazdów pracowników Wydziału, oraz goszczenia pracowników z zagranicznych ośrodków akademickich w ramach wizyt studyjnych, konferencji oraz realizowania wspólnych przedsięwzięć badawczych. Kontakty tego rodzaju utrzymywane są, w ramach zawartych umów, z uniwersytetami z Niemiec, Francji i Ukrainy.
    Drugi nurt współpracy zagranicznej obejmuje wymianę i kontakty studenckie. Programy Erasmus i Erasmus + odgrywają tu szczególną, pozytywną rolę. Współpraca w formie wizyt studyjnych grup studenckich prowadzona jest z uniwersytetami z Niemiec, W. Brytanii, Belgii, Ukrainy. Osobną formą wymiany międzynarodowej są wyjazdy indywidualne studentów w ramach programu Erasmus. W bieżącym i dwóch poprzednich latach akademickich z możliwości jedno- lub dwusemestralnego studiowania na wybranym europejskim uniwersytecie skorzystało ponad 30 studentów Wydziału.

    Dla funkcjonowania WSNSiR, teraz i w przyszłości, ważne jest nie tylko jego bezpośrednie środowisko instytucjonalne, w ramach którego działa. Znaczenie ma też szerszy kontekst społeczny, demograficzny i polityczny, tj. zjawiska i procesy charakteryzujące współczesne społeczeństwo i jego struktury. Z punktu widzenia profilu naukowo-badawczego Wydziału istotny jest fakt, iż fundamentalnym przemianom socjo-kulturowym, ekonomicznym i politycznym, jakie obserwujemy, towarzyszy pojawianie się nowych problemów i form deprywacji społecznej (oraz transformacja starych), które wymagają stałego badania oraz generują potrzebę poszukiwania wzorów skutecznych działań zaradczych. Z punktu widzenia profilu edukacyjnego Wydziału szczególnie istotne są procesy demograficzne, w wyniku których maleje populacja potencjalnych studentów oraz przemiany rynku pracy dokonujące się pod wpływem technologii informatycznych. Ponieważ wskazuje się, że procesy te nie zagrażają istnieniu i rozwijaniu się tych zawodów/praktyk publicznych, które wymagają tzw. „social skills” , kwestia uczenia tzw. umiejętności miękkich, współpracy i empatii jest jednym z celów przypisanych do procesu edukacyjnego realizowanego na Wydziałe. Do tego typu zawodów i działań przygotowują studia I i II stopnia na kierunkach prowadzonych przez Wydział.

    d/ Analiza SWOT

    Działalność dydaktyczna

    Silne strony:
    • szeroka, atrakcyjna i interdyscyplinarna oferta dydaktyczna,
    • kadra dydaktyczna – wykładowcy posiadający przygotowanie socjologiczne, pedagogiczne, psychologiczne, prawnicze, antropologiczne i z zakresu innych dyscyplin nauki,
    • współpraca z uczelniami zagranicznymi w ramach programu Erasmus+, Erasmus oraz krajowymi w ramach programu Most,

    Słabe strony:
    • mankamenty procesu dydaktycznego,
    • niedostatki i luki w programach studiów i oferowanych kierunkach studiów,
    • słaba rozpoznawalność nazw kierunków studiów,
    • brak strategii promocji osiągnięć oraz efektywnej polityki informacyjnej dla kandydatów

    Szanse:
    • prestiż Uniwersytetu Warszawskiego,
    • środki programów UE np. PO WER, Erasmus i Erasmus+,
    • kształcenie do zawodów poszukiwanych na rynku pracy.

    Zagrożenia:
    • niż demograficzny i jego konsekwencje,
    • konkurencja na rynku edukacyjnym,
    • zewnętrzne, systemowe zasady finansowania szkolnictwa wyższego wymuszające niekiedy decyzje obniżające jakość kształcenia.


    Działalność naukowo-badawcza

    Silne strony:
    • pracownicy WSNSiR w swoich polach badawczych posiadają ugruntowaną pozycję w kraju, a w wielu dziedzinach także za granicą,
    • pracownicy WSNSiR tworzą zespół naukowców z różnych dyscyplin, reprezentujący często unikatowe subdyscypliny wiedzy i wysokie kompetencje,
    • harmonijne rozwijanie badań stosowanych, teorii i metodologii,
    • duża część aktywności badawczej realizowana we współpracy z praktyką i/lub na jej rzecz (od administracji centralnej i międzynarodowej, po samorządy lokalne i małe organizacje pozarządowe).

    Słabe strony:
    • niewystarczający poziom koordynacji działalności badawczej,
    • większość badań prowadzona jest indywidualnie lub w bardzo małych zespołach i w obrębie pojedynczych dyscyplin naukowych – w małym stopniu wykorzystywany jest potencjał prowadzenia badań w zespołach wielodyscyplinarnych,
    • zbyt mała liczba publikowanych monografii oraz nieduży odsetek publikacji drukowanych w języku angielskim,
    • nie wszyscy uprawnieni pracownicy aplikują o środki BST; nieduża liczba aplikacji o środki badawcze w instytucjach zewnętrznych (np. NCN itp.) oraz aplikacji do prestiżowych europejskich konkursów badawczych (projekty ramowe, Horizon 2020).
    • niedostatek motywacji i warunków finansowych do prowadzenia badań w dużych 5-6 osobowych zespołach,
    • niska aktywność publikacyjna niektórych pracowników.

    Szanse:
    • profil działalności badawczej WSNSiR dający możliwość wykorzystania jego potencjału w dostarczaniu ekspertyz dla potrzeb kształtowania polityk publicznych przez agendy rządowe, samorządowe oraz organizacje trzeciego sektora,
    • możliwości tworzenia konsorcjów z praktykami,
    • dostępność środków finansowych na badania w źródłach krajowych (np. Narodowe Centrum Nauki, Narodowe Centrum Badań i Rozwoju) i zagranicznych (europejskie granty badawcze); możliwość wykorzystania europejskich programów wdrażanych w Polsce również w celach badawczych (np. POWER, FAMI),
    • możliwość wykorzystania infrastruktury badawczej Uniwersytetu Warszawskiego (np. Biuro Obsługi Badań),
    • współpraca badawcza pracowników WSNSiR z podmiotami zewnętrznymi.

    Zagrożenia:
    • utrzymywanie zbiurokratyzowanej i przeregulowanej polityki naukowej,
    • realne zamykanie się zinstytucjonalizowanych dyscyplin we własnych granicach,
    • zmniejszająca się dotacja na badania statutowe,
    • duża konkurencja i wysokie wymogi biurokratyczne przy aplikowaniu o zewnętrzne dofinansowanie badań,
    • profil badawczy WSNSiR nie w pełni przystający do celów działalności Narodowego Centrum Badań i Rozwoju oraz niektórych programów finansowania nauki prowadzonych przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego ,
    • wymóg posiadania wkładu własnego przy realizacji projektów z programów europejskich wdrażanych w Polsce,
    • realnie niskie zapotrzebowanie instytucji publicznych, przedsiębiorców oraz organizacji trzeciego sektora na rzeczywistą wiedzę ekspercką,
    • intensywna penetracja „rynku” badań stosowanych przez podmioty prywatne oraz trzeci sektor potrafiące elastycznie dostosowywać się do wymogów zleceniodawców (np. składanie ofert w przetargach publicznych etc.)
    • utrudnienia wewnętrzne: przeciążenie Wydziałowej Sekcji Badań, skomplikowana ścieżka biurokratyczna związana z obsługą badań na UW, wysoki narzut UW (20%) w projektach badawczych.

    Potencjał instytucjonalny

    Silne strony:
    • wielodyscyplinarność/interdyscyplinarność – pracownicy WSNSiR posiadają przygotowanie prawnicze, socjologiczne, pedagogiczne, psychologiczne, antropologiczne i in.; pozwala to na prowadzenie zajęć i badań z wielu dyscyplin i w sposób interdyscyplinarny; absolwenci WSNSiR uzyskuje szerokie spektrum wiedzy z zakresu kilku dyscyplin naukowych wchodzących w zakres różnych obszarów wiedzy,
    • duża aktywność w otoczeniu zewnętrznym; rozległe sieci zawodowych kontaktów poszczególnych pracowników Wydziału,
    • doświadczenie i umiejętność budowania i wdrażania projektów/programów działań społecznych.

    Słabe strony:
    • multidyscyplinarność kadry naukowo-badawczej (wielość dyscyplin i jest rozproszenie pracowników Wydziału w minimach kadrowych przypisanych do każdej z nich) jest – w kontekście wymogów ustawowych związanych z ubieganiem się o uzyskanie uprawnień do nadawania stopnia naukowego w dyscyplinie nauki o polityce publicznej i prowadzenia studiów trzeciego stopnia w tej dyscyplinie – raczej przeszkodą, niż silną stroną Wydziału, utrudnia bowiem wykazanie się potencjałem kadrowym potrzebnym do uzyskania tych uprawnień.
    • obsada katedr i zakładów naukowych jest bardzo zróżnicowana pod względem liczbowym oraz proporcji samodzielnych pracowników nauki,
    • niedostateczne dyskontowanie przez Wydział zewnętrznej aktywności i sieci kontaktów jego pracowników,
    • rozproszenie lokalowe, które jest kosztowne, utrudnia integrację oferty dydaktycznej obydwu Instytutów i nie sprzyja integracji społeczności Wydziału.
    Szanse:
    • Nabycie przez Wydział uprawnień do nadawania stopnia doktora w dyscyplinie: nauki o polityce publicznej oraz do prowadzenia studiów doktoranckich w tej dyscyplinie.
    • Utworzenie nowego kierunku studiów I i II stopnia: nauki o polityce publicznej.
    Zagrożenia:
    • osłabianie kadry Wydziału – jak na razie liczba adiunktów zdobywających stopień doktora habilitowanego jest mniejsza niż liczba samodzielnych pracowników nauki przechodzących na emeryturę.

  • CELE STRATEGICZNE I SZCZEGÓŁOWE
  • OBSZAR 1. DZIAŁALNOŚĆ DYDAKTYCZNA
  • Cel strategiczny I: Zwiększenie atrakcyjności studiów oferowanych przez Wydział
    Cele szczegółowe:
    • Uruchamianie nowych kierunków studiów I i/lub II i/lub III stopnia, a także studiów podyplomowych, o efektach kształcenia odpowiadających aktualnym i przewidywanym potrzebom społeczeństwa i rynku pracy.
    • Rozwój instytucji visiting professor.
    • Uruchomienie nowych przedmiotów kursowych w języku angielskim.
    • Zwiększenie wymiany międzynarodowej, w tym w ramach programów Erasmus i Erasmus +.
    • Zaktywizowanie i rozwój studenckich kół naukowych.
    • Wypracowanie i wprowadzenie polityki promocji oferty dydaktycznej.
    Cel strategiczny II: Podniesienie jakości kształcenia
    Cele szczegółowe:
    • Stałe doskonalenie programów studiów, metod i treści nauczania w ramach poszczególnych przedmiotów oraz aktualizacja zakładanych efektów nauczania.
    • Usprawnianie i doskonalenie procesu dydaktycznego.
    • Podniesienie jakości infrastruktury dydaktycznej: zakup projektorów multimedialnych, rewitalizacja pomieszczeń, zakup mebli spełniających współczesne standardy.
    • Uspójnienie i usprawnienie systemu zarządzania i zapewniania wysokiej jakości zajęć, w tym wzmacnianie motywacji nauczycieli akademickich do podnoszenia kwalifikacji.

    OBSZAR 2. DZIAŁALNOŚĆ NAUKOWO-BADAWCZA

    Cel strategiczny III: Intensyfikacja i konsolidacja działalności badawczej
    Cele szczegółowe:
    • Prowadzenie badań zespołowych (w powoływanych na Wydziale zespołach interdyscyplinarnych).
    • Zwiększenie udziału w prestiżowych przedsięwzięciach badawczych krajowych i międzynarodowych
    • Zbudowanie systemu wsparcia i motywacji do pozyskiwania zewnętrznego dofinansowania badań.
    • Zwiększenie liczby publikacji w języku angielskim.
    • Zwiększenie liczby publikacji w czasopismach o ponadlokalnym zasięgu.
    • Wypracowanie koncepcji jednego wydziałowego, „flagowego”, czasopisma naukowego.

    OBSZAR 3. POTENCJAŁ INSTYTUCJONALNY

    Cel strategiczny IV: Zrównoważony rozwój kadry Wydziału
    Cele szczegółowe:
    • Wypracowanie przejrzystej i spójnej polityki zatrudnienia, awansu i nagradzania pracowników.
    • Wypracowanie systemu oceny okresowej pracowników, w ramach której w sposób zrównoważony ewaluowana będzie działalność naukowa, dydaktyczna i organizacyjna. System ten będzie zintegrowany z systemem rozdziału środków BST i DSM.
    • Wypracowanie systemu zachęt (w tym prowadzenie wydziałowej polityki udzielania urlopów naukowych) i wsparcia dla rozwoju kariery naukowej i uzyskiwania kolejnych stopni naukowych.
    • Zwiększenie wykorzystania instytucji promotorstwa pomocniczego.
    • Wytworzenie przyjaznego środowiska pracy i zapewnienie stabilności zatrudnienia.
    Cel strategiczny V: Podniesienie potencjału instytucjonalnego Wydziału.
    Cele szczegółowe:
    • Uzyskanie kategorii A w ocenie parametrycznej jednostek naukowych.
    • Uzyskanie uprawnień do nadawania stopnia doktora nauk społecznych w dyscyplinie nauki o polityce publicznej.
    • Stworzenie kooperacyjnej (w miejsce konkurencyjnej) strategii dydaktycznej.
    • Usprawnienie systemu koordynacji działalności badawczej na poziomie Wydziału.
    • Wprowadzenie systemu integrującego działalność badawczą i ekspercką pracowników Wydziału (wykonywaną poza jego ramami instytucjonalnymi) z celami i działalnością Wydziału
    • Zreformowanie systemu rozdziału środków BST i DSM
    • Wypracowanie polityki godzenie jakości kształcenia z zasadą racjonalizowania finansowania i optymalizowania oferty dydaktyczne.

    Cel strategiczny VI: Rozwój i wzmacnianie przyjaznych relacji z otoczeniem zewnętrznym
    Cele szczegółowe:
    • Zwiększenie kontaktów z instytucjami rządowymi, samorządowymi i organizacjami społeczeństwa obywatelskiego.
    • Rozwój współpracy badawczej z renomowanymi ośrodkami badawczymi krajowymi i zagranicznymi.
    • Wypracowanie systemu utrzymywania pogłębionych kontaktów z Radami Pracodawców, absolwentami i wykorzystywania ich wiedzy i doświadczeń w usprawnieniu procesu dydaktycznego oraz promowaniu badawczej i dydaktycznej oferty Wydziału.

    DOKUMENT DO POBRANIA W FORMACIE PDF i DOC