OŚWIADECZENIE DZIEKANA

Oświadczenie Dziekana WSNSiR UW
ws. publikacji dr hab. Tomasza Rudowskiego prof. UW
„Resocjalizacja przez sztukę sakralną w kontekście psychologii kwantowej”
(Wydawnictwo Difin 2017 )

W związku z bardzo krytyczną recenzją książki dr hab. Tomasza Rudowskiego prof. UW „Resocjalizacja przez sztukę sakralną w kontekście psychologii kwantowej”, autorstwa profesora Iwo Białynieckiego-Biruli i prof. Łukasza Turskiego, fizyków kwantowych z Centrum Fizyki Teoretycznej PAN oraz krytyką tej publikacji w mediach, wyjaśniam:

  • 1. Publikacja ukazała się w znanym i trzymającym wysoki poziom naukowy Wydawnictwie Difin (ukazało się w nim wiele cenionych i wartościowych książek z socjologii i z dziedziny nauk społecznych).
  • 2. Książka przed skierowaniem do druku poddana był recenzjom wydawniczym. Recenzentami, wskazanymi przez Wydawnictwo był prof. dr hab. Jerzy Kwaśniewski i prof. dr hab. Władysław Misiak. Obydwaj Profesorowie są znanymi socjologami, cieszącymi się w środowisku socjologicznym autorytetem, powoływanymi na recenzentów w postępowaniach awansowych, komisjach grantowych itd.
  • 3. Książka, po przedstawieniu przez Wydawnictwo Difin pozytywnych recenzji i kosztorysu otrzymała dofinansowanie wydania jej drukiem ze środków finansowych Wydziału, a konkretnie – z funduszu na badania statutowe BST, którymi w ramach Wydziału dysponował Instytut Profilaktyki Społecznej i Resocjalizacji (w którym pracuje dr hab. Tomasz Rudowski, prof. UW).
  • 4. Dr hab. Tomasz Rudowski prof. UW zajmuje się od wielu lat teoretycznymi problemami pedagogiki resocjalizacyjnej. Od kilku lat podejmuje poszukiwania teoretyczne zmierzające do integracji nauk społecznych (w tym pedagogiki) z niektórymi teoriami nauk matematyczno-przyrodniczych. Poszukiwania takie, zapoczątkowane w Stanach Zjednoczonych w latach 80. XX w. przez Fritjofa Caprę są zarówno na gruncie nauk społecznych, a tym bardziej nauk matematyczno-przyrodniczych przyjmowane bardzo krytycznie. W socjologii nauki poddane były m.in. bardzo mocnej analizie krytycznej przez Alana Sokala i Jeana Bricmonta w książce „Fashionable nonsense. Postmodern Intellectuals’ Abuse of Science” („Modne bzdury. O nadużywaniu pojęć z zakresu nauk scisłych przez postmodernistycznych intelektualistów”, Wyd. Pruszyński i S-ka, 2004), a wcześniej przez Stanisława Andreskiego w książce „Social Sciences as Sorcery” („Czarnoksięstwo w naukach społecznych”, Oficyna Naukowa, 2002).
  • 5. Wiele z teorii i Autorów krytykowanych przez fizyków i matematyków (m.in. J. Lacan, B. Latour, J. Baudrillard, G. Deluze, F. Guattari) cieszy się w socjologii i naukach społecznych (pomimo tej krytyki) nadal uznaniem, są one cytowane i rozwijane przez innych autorów, przekazywane studentom na zajęciach, wiele też jednak „przepadło” i zostało ostatecznie skompromitowanych jako naukowo bełkotliwe i chybione.
  • 6. (Nad)używanie przez przedstawicieli nauk społecznych i humanistycznych terminologii matematyczno-przyrodniczej broni się w nauce wtedy, gdy terminologia ta pełni funkcję „metafor”, ułatwia zobrazowanie pewnych zjawisk i procesów. Takie terminy, jak na przykład: triangulacja, trajektoria, rodzina nuklearna, weszły na stałe do języka teorii i metodologii nauk socjologicznych, i są dziś normalnym składnikiem leksykalnym socjologicznego dyskursu.
  • 7. Wtedy, gdy sięganie przez przedstawicieli nauk społecznych i humanistycznych do teorii i terminologii nauk matematyczno-przyrodniczych nie pełni funkcji metaforycznych, ale budowaniu ścisłych paralel i wspólnych schematów wyjaśniających, pojawia się kwestia epistemologicznego uzasadnienia takich zabiegów i ich statusu naukowego. Wydawcy i władze akademicki nie mają interdyscyplinarnych kompetencji, by jednoznacznie ocenić naukową wartość takich prac, dlatego zazwyczaj odwołują się w takich przypadkach do kompetencji recenzentów, polegając na ich wiedzy i uczciwości intelektualnej (i, oczywiście, uczciwości intelektualnej samych Autorów).
  • 8. Władze Wydziału z uwagą śledzą dyskusję nt. publikacji dr hab. Tomasza Rudowskiego prof. UW, zwłaszcza z punktu widzenia procedury recenzowania i dofinansowania przez Wydział publikacji pracowników. W najbliższych dniach przeprowadzony zostanie audyt wszystkich publikacji książkowych z ostatnich 5 lat dofinansowanych ze środków wydziałowych. Wnioski z audytu wraz z propozycjami sformalizowania zasad współpracy z wydawnictwami zostaną przedstawione na najbliższej Radzie Wydziału.